Από προχθές η ποπ και ροκ κουλτούρα, ή τέλος πάντων όσοι έμειναν από αυτήν, πανηγυρίζει την ανάδειξη του Bob Dylan ως τον κάτοχο του φετινού Νόμπελ Λογοτεχνίας. Το τι έχει γίνει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανάγεται στο σύγχρονο φαινόμενο του ο καθένας να έχει σον και καλά μια άποψη και να θέλει να την εκφράσει με στόμφο. Πολύ κακός και εκνευριστικός συνδυασμός, γενικά, χειρότερος ακόμη στην συγκεκριμένη περίπτωση. Γιατί ο Dylan δεν μπορεί να κριθεί από καμιά Ακαδημία, ο Dylan κρίθηκε από τη στιγμή που υιοθέτησε το όνομα του αγαπημένου του "καταραμένου" ποιητή Dylan Thomas. Από τον Γενάρη του 1961 που κατέφτασε στη Νέα Υόρκη κρίνεται κάθε μέρα και έχει διαμορφώσει με την ποίηση και τη μουσική του τον κόσμο μας. Όσοι διαφωνούν ακόμα, ας κάτσουν αυτό το διήμερο στον Jazzland Radio να ακούσουν, αν η καθημερινότητα τους έχει παρασύρει, αυτόν τον σύγχρονο Όμηρο.
Στα 75 του συνεχίζει να δίνει συναυλίες με το ιδιότυπο πια μπλαζέ ύφος που υιοθέτησε από το 1997 και μετά. Ευτυχήσαμε να τον δούμε και στη Θεσσαλονίκη το 2014, παρά τις προσπάθειες των τότε διοργανωτών να μας σπάσουν τα νεύρα με τα φλωροκαρεκλάκια που βάλαν μπροστά γι' αυτούς που έδωσαν 45 και όχι 40 ευρώ, όπως η πλέμπα. Ας είναι. Απολαύστε τον τώρα και θα επιστρέψουμε επισταμένως.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου