The days of our lives...

Πόσοι γνωστοί, φίλοι και κολλητοί δεν έφυγαν για το μεγάλο ταξίδι από κοντά μας αυτές τις τελευταίες μέρες! Δηλαδή, θα πει κάποιος, ήταν φιλαράκος σου ο Λέοναρντ Κοέν, η Σάρον Τζόουνς, ο Μόουζ Άλισον; Και όμως κατά μία έννοια ήταν, αφού μας κράτησαν συντροφιά τόσες και τόσες δύσκολες μέρες και νύχτες, σαν παλιοί, καλοί φίλοι. Και αν Λέοναρντ και ο Μόουζ ευλογήθηκαν με μακροημέρευση και με ένα ήσυχο τέλος, η χθεσινή φυγή της Σάρον Τζόουνς ήταν πικρή, γιατί ήταν η κατάληξη μιας μεγάλη μάχης με τον καρκίνο του πάνκρεας. Η ταινία της, η οποία περιγράφει μέσα από τη μουσική της, τα στάδια της μάχης αυτής, παίζεται ακόμα σε διαφόρους κινηματογράφους της USA και είχαμε και μεις στη Θεσσαλονίκη την τύχη να τη δούμε στο IN EDIT FESTIVAL, η ειρωνία είναι όμως πως η πρωταγωνίστριά της δεν είναι πια κοντά μας.

So long Leonard Kohen, Sharon Jones, Mose Alisson...  

Ακούμε Matthew Halsall και Gondwana Orchestra!

Στον Bob Dylan το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2016!

Από προχθές η ποπ και ροκ κουλτούρα, ή τέλος πάντων όσοι έμειναν από αυτήν, πανηγυρίζει την ανάδειξη του Bob Dylan ως τον κάτοχο του φετινού Νόμπελ Λογοτεχνίας. Το τι έχει γίνει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανάγεται στο σύγχρονο φαινόμενο του ο καθένας να έχει σον και καλά μια άποψη και να θέλει να την εκφράσει με στόμφο. Πολύ κακός και εκνευριστικός συνδυασμός, γενικά, χειρότερος ακόμη στην συγκεκριμένη περίπτωση. Γιατί ο Dylan δεν μπορεί να κριθεί από καμιά Ακαδημία, ο Dylan κρίθηκε από τη στιγμή που υιοθέτησε το όνομα του αγαπημένου του "καταραμένου" ποιητή Dylan Thomas. Από τον Γενάρη του 1961 που κατέφτασε στη Νέα Υόρκη κρίνεται κάθε μέρα και έχει διαμορφώσει με την ποίηση και τη μουσική του τον κόσμο μας. Όσοι διαφωνούν ακόμα, ας κάτσουν αυτό το διήμερο στον Jazzland Radio να ακούσουν, αν η καθημερινότητα τους έχει παρασύρει, αυτόν τον σύγχρονο Όμηρο.
Στα 75 του συνεχίζει να δίνει συναυλίες με το ιδιότυπο πια μπλαζέ ύφος που υιοθέτησε από το 1997 και μετά. Ευτυχήσαμε να τον δούμε και στη Θεσσαλονίκη το 2014, παρά τις προσπάθειες των τότε διοργανωτών να μας σπάσουν τα νεύρα με τα φλωροκαρεκλάκια που βάλαν μπροστά γι' αυτούς που έδωσαν 45 και όχι 40 ευρώ, όπως η πλέμπα. Ας είναι. Απολαύστε τον τώρα και θα επιστρέψουμε επισταμένως.

25 χρόνια χωρίς τον Miles...

 Σαν σήμερα, 28 Σεπτεμβρίου του μακρινού πια 1991 ο Miles Davis έφευγε από κοντά μας. Στον Miles χρεώθηκε μια τριπλή αλλαγή στη δομή του μουσικού ύφους της τζαζ. Το μπι μπομπ της δεκαετίας του '50, το κουλ στα τέλη του 1950 και στις αρχές του 1960 και τέλος το φούζιον, η απάντηση της τζαζ στο ροκ στα τέλη του 1960, όλα αυτά έχουν άξιο εκπρόσωπο τον Miles. Άπειρα αυτά που θα έπρεπε να γράψουμε, καλύτερα όμως να ακούσετε πολλά από τα αθάνατα άλμπουμ του στον Jazzland Radio!

Αφιέρωμα στα 500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών σύμφωνα με το περιοδικό Rolling Stone (λίστα 2004)

Από εχθές μεταδίδουμε την αρχική λίστα των τραγουδιών που κατά το μακρινό πια 2004 θεωρήθηκαν από 172 μουσικούς και ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας ως τα 500 καλύτερα όλων των εποχών. Αν ακούσατε έστω λίγο αυτό το αφιέρωμα ή αν καθήσετε να ακούσετε από εδώ και πέρα θα διαπιστώσετε ότι πρόκειται για μια καθαρά αγγλοσαξωνική υπόθεση. Είναι οπωσδήποτε τραγούδια που αγαπήσαμε και αγαπάμε, αλλά η έκφραση "τα 500 καλύτερα όλων των εποχών" φαντάζει μάλλον υπερβολική. Για την ιστορία, η λίστα αναθεωρήθηκε το 2011, συμπεριλαμβάνοντας κάποια σημαντικά τραγούδια των 00's, χωρίς όμως να αλλάξει ριζικά την παραπάνω αντίληψη.

Μπορείτε να δείτε την λίστα εδώ.

A Time To Remember: Neil Young & Crazy Horse: Live Rust (Record 1 & 2)

Τον Ιούλιο και τον Νοέμβριο του 1979 ο Neil Young κυκλοφορεί δύο άλμπουμ παρόμοια αλλά όχι ίδια. Το "Rust Never Sleeps" και το "Live Rust", περιέχουν καινούργιες και παλιές συνθέσεις ενώ παντρεύουν την τεχνολογία των live ηχογραφήσεων με "πείραγμα" των ηχογραφήσεων αυτών στο στούντιο (overdubs). Στην πραγματικότητα πρόκειται για την κορύφωση μιας υπερδεκαετούς πορείας του Καναδού ρόκερ, αφού περιλαμβάνει και τα δύο πρόσωπα του ροκ, το ηλεκτρικό και το ακουστικό, προαναγγέλοντας το τέλος του και την μετάλλαξή του στα διάφορα είδη της δεκαετίας του 1980 και 1990. Στο περίφημο Hey Hey, My My (Into The Black) συνταιριάζει τις δύο εκφάνσεις του ροκ, το πανκ του Johnny Rotten και το κλασικό ροκ του King Elvis προλέγοντας την επερχόμενη απονέκρωση του ροκ και τις συνεχείς αναστάσεις του μέσω της επανεφεύρεσης του εαυτού του. Μια στιγμή που αξίζει να θυμώμαστε!

Μία ιδιαίτερη εκπομπή αφιερωμένη στο Kind Of Blue!

Revolver... it was 50 years ago...

Πριν 50 χρόνια, σαν σήμερα, κυκλοφορούσε το Revolver, άλμπουμ που απομάκρυνε οριστικά τους Beatles από το γιεγιέδικο πρόσφατο παρελθόν τους και άνοιξε τον δρόμο για την μουσική αποθέωσή τους.
Έχοντας στα χέρια μας λοιπόν το άλμπουμ βινυλίου, ας τοποθετήσουμε την πρώτη πλευρά και ας ξεκινήσουμε το ταξίδι....

Side One:

1. TAXMAN: Σύνθεση ο George Harrison. Από τις λίγες φορές που τον άφησαν ελεύθερο πεδίο τα δύο άλλα "τέρατα".... Στακάτος ρυθμός με πινελιές ... hard rock και ψυχεδέλειας. Α ναι, δεν υπήρχε ακόμη ο όρος hard rock... χμ.

2. ELEANOR RIGBY: Σύνθεση Lennon/McCartney. Τι να πρωτοπεί κανείς για το μικρό αυτό αριστούργημα κλασικής μουσικής; Μουσική δωματίου σε ποπ έκδοση; Οι στίχοι και εδώ, όπως και στον "έφορα" πιο πάνω, δε μιλούν πια για έρωτες, χαμένα κορίτσια, εφηβικές αγάπες κτλ αλλά για αποξένωση και θάνατο. Εντυπωμένο πια στο παγκόσμιο συλλογικό υποσυνείδητο.

3. I'M ONLY SLEEPING: Σύνθεση Lennon/McCartney. Δεν υπάρχει στην κόπια made in USA που έχω εγώ. Είναι η τελευταία φορά που η εταιρείες μπορούν να διαφοροποιούν τη σύνθεση και τη δομή των δίσκων. Μετά από εδώ, οι Beatles θα είναι μεγαλύτεροι από τις εταιρείες, μεγαλύτεροι ακόμη και από τον... Ας τ' αφήσουμε αυτό το τελευταίο, περασμένα ξεχασμένα... Απόλυτη μελωδικότητα με την εμφάνιση κάποιων ψυχεδελικών στοιχείων.

4. LOVE YOU TO: Σύνθεση ο George Harrison, ξανά. Το πρώτο ποπ τραγούδι με σιτάρ και τάμπλα, την οποία παίζει ο Anil Bagwat. Το φως από την ανατολή λοιπόν, όπου ο Τζωρτζ είχε απευθυνθεί για να μάθει αυτό το πολύ δύσκολο όργανο. Το παίζει σαν ηλεκτρική κιθάρα αλλά φυσικό είναι. Η εποχή της ψυχεδέλειας ανοίγει και επισήμως εδώ, για τον πολύ κόσμο.

5. HERE, THERE AND EVERYWHERE: Σύνθεση Lennon/McCartney. O McCartney το θεωρεί από τα πιο αγαπημένα δημιουργήματά του - κατά βάση σ' αυτόν πιστώνεται άλλωστε. Μαγική μπαλάντα παλαιάς κοπής, με απόλυτη ισορροπία μεταξύ των φωνητικών και των συγχορδιών ώστε να προκαλούν τη υψηλότερη δυνατή μελωδικότητα. Παντού, αξεπέραστος.

6. YELLOW SUBMARINE: Σύνθεση Lennon/McCartney, αλλά κατ' ουσία του Paul. Γραμμένο για τον Ringo Star και την φωνή (που δεν έχει). Οπότε κατέληξε σαν σύνθημα σε γήπεδο, σαν διήγηση για παιδιά. Τι ανώτερη στιγμή για έναν καλλιτέχνη όταν επιτυγχάνει την απόλυτη απλότητα. Στους στίχους βοήθησε και ο Donovan. Και αυτό εντυπωμένο στο παγκόσμιο συλλογικό υποσυνείδητο, ξεπηδά από μέσα σου τις πιο περίεργες, ζοφερές στιγμές. Μια παιγνιώδης άρνηση της πραγματικότητας.

7. SHE SAID SHE SAID: Σύνθεση Lennon/McCartney, ουσιαστικά όμως του Λέννον. Οι στίχοι είναι εμπνευσμένοι από μια τριπαρισμένη συζήτηση με τον Peter Fonda. Κιθάρα που θυμίζει σιτάρ, φωνητικά εξαίσια, όλα τέλεια.

Side Two

1. (8). GOOD DAY SUNSHINE: Σύνθεση Lennon/McCartney, θεωρητικά, στην πραγματικότητα 100% του Πωλ. Ξεχωρίζει για την σταδιακή ηχογράφηση του, που του δίνει ένα υπερβολικά σύγχρονο ήχο.

2 (9). AND YOUR BIRD CAN SING: Σύνθεση Lennon/McCartney, κατά βάση όμως του Λέννον. Δεν υπάρχει στην αμερικανική έκδοση. Ξεχωρίζουν οι δύο κιθάρες που εκτελούν σχεδόν διαφορετική μελωδία. Οι στίχοι φευγάτοι.

3 (10). FOR NO ONE: Σύνθεση Lennon/McCartney, περισσότερο όμως του Πωλ. Διακρίνεται για την μπαρόκ κομψότητά του, την ώρα που μιλά για το τέλος μιας σχέσης - ή μάλλον για τα παρελκόμενα του τέλους μιας σχέσης. Το μελαγχολικό πνευστό δίνει τον τόνο.

4 (11). DOCTOR ROBERT: Σύνθεση Lennon/McCartney. Βαθιά τριπαρισμένο κομμάτι, τόσο στη μουσική, όσο και στους στίχους. Όχι όμως τόσο ώστε να μη βγαίνει νόημα. Ο δόκτορας Ρόμπερτ είναι υπαρκτό πρόσωπο άλλωστε, ένας γιατρός (να τον κάνει ο θεός) της Νέας Υόρκης ο οποίος μοίραζε απλόχερα αμφεταμίνες στους διάσημους πελάτες του. Ένας χαπάκιας τρελοκαπελάς λοιπόν εξαιτίας του οποίου υποθέτω ότι η Capitol απέφυγε να κυκλοφορήσει το τραγούδι αυτό στις ΗΠΑ. Που να τρέχεις τώρα για μηνύσεις και τα ρέστα...

5 (12). I WANT TO TELL YOU: Η τρίτη και τελευταία σύνθεση του Χάρισον. Σκοπός εδώ είναι η αλληλοκατανόηση, όχι το χάσιμο. Τα όργανα μοιάζουν να παίζουν ό,τι θέλουν, όμως το αποτέλεσμα είναι μαγικό.

6 (13). GOT TO GET YOU INTO MY LIFE: Σύνθεση Lennon/McCartney, αν και ο Πωλ έχει μάλλον το μεγαλύτερο μερίδιο της ευθύνης για το αριστούργημα αυτό. Αποτελεί φόρο τιμής στον ήχο της Motown, με τα υπέροχα πνευστά να γεμίζουν τον χώρο και τον ρυθμό να ξεσηκώνει.

7 (14). TOMORROW NEVER KNOWS: Σύνθεση Lennon/McCartney. Το MAGNUS OPUS! Επίτευγμα ηχογράφισης, με αντεστραμμένες κασέτες για τη δημιουργία πρωτότυπων ήχων και κρουστά που υποβάλλουν την είσοδο σε έναν κόσμο μαγικό, με τη φωνή του Λέννον να ηχογραφείται σε άλλο δωμάτιο για να δώσει αυτήν την αίσθηση της απεραντοσύνης. Προαναγγέλλουν το τέλος του δυτικού πολιτισμού με τη χρήση των πιο σύγχρονων οργάνων του, καλώντας σε πνευματική αναγέννηση. Απλώς ανυπέρβλητο. Έχουν επιχειρήσει δεκάδες να το ηχογραφήσουν ξανά με τη βοήθεια υπολογιστών και δεν συμμαζεύεται, όμως ΑΥΤΟΣ Ο ΗΧΟΣ ΔΕΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΤΑΙ!

HAPPY BIRTHDAY REVOLVER!!!

  

Ένας αγενής πωλητής αυτοκινήτων μου έκανε μια πολύ μεγάλη χάρη, λέει ο μύθος της τζαζ Herbie Hancock!

Γνωρίζουμε ότι ο Herbie Hancock είναι από τους μεγαλύτερους εν ζωή μουσικούς, ένας αληθινός μύθος της τζαζ. Δε γνωρίζαμε όμως ότι ταυτόχρονα είναι και ο κάτοχος ενός από τα πιο πολύτιμα αυτοκίνητα στον κόσμο.

Συγκεκριμένα, είχε αγοράσει το 1963 μια AC Shelby Cobra για 6000 USD. Σήμερα η αξία της υπολογίζεται στα 2.000.000 USD περίπου...

Στην πραγματικότητα όμως δεν θα την είχε αγοράσει ποτέ αν ένας εκνευριστικός πωλητής δεν τον εξόργιζε. Όπως τονίζει ο μουσικός,

Εκπομπή "Μετά Μουσικής" της 19ης Μαΐου 2016!

Η συνέντευξη του Don Cheadle για τον Miles και το πως τον προσέγγισε ως ρόλο

Το Miles Ahead δεν μοιάζει με κανένα άλλο φιλμ που να αφορά μια μεγάλη μουσική προσωπικότητα του παρελθόντος. Η αφήγηση έχει ελεύθερη μορφή και αντί να επιμένει στην χρονολογική παράθεση σημαντικών γεγονότων, σε οδηγεί μέσα στο κεφάλι του Miles.

Καθώς μελετούσαμε το τι είχαμε να κάνουμε και διαβάζαμε τις βιογραφίες και άλλες πηγές, το ενδιαφέρον κομμάτι της ζωής του, για μας, ήταν η πενταετία που σταμάτησε να συνθέτει. Γιατί οποιοδήποτε τέλος και αν είχε αυτή η εκπληκτική καριέρα, πως πραγματικά ήταν όταν δημιουργικά στέρεψε; Και τι συμβαίνει μέσα σε μια τέτοια κατάσταση; Θέλεις να πας πίσω ή θέλεις απλώς να πεθάνεις;

Και κόντεψε να πεθάνει.

Πράγματι, σχεδόν πέθανε. Αυτό μας φάνηκε ένα καλό σημείο απ' όπου θα μπορούσαμε να μελετήσουμε ένα εσωτερικό ταξίδι που μοιάζει κοινό για όλους. Δεν μπορούμε να είμαστε όλοι Miles Davis βέβαια, αλλά όποιος από μας είναι δημιουργικός άνθρωπος ξέρει πολύ καλά τη σημαίνει το να έρχεσαι αντιμέτωπος με την στιγμή που αναφωνείς "δεν έχω τίποτα άλλο να πω, γαμώτι μου".

(συνεχίζεται)

Miles Ahead: μια αντιβιογραφία για τον Miles Davis και μια συνέντευξη του πρωταγωνιστή, σεναριογράφου, παραγωγού και σκηνοθέτη (ουφ!) Don Cheadle!

Ο βραβευμένος με Όσκαρ Don Cheadle κατάφερε να ολοκληρώσει μετά από προσπάθεια τουλάχιστον 6 ετών την ταινία με θέμα τη ζωή του Miles Davis - συγκεκριμένα μια κρίσιμη στιγμή της πολύμορφης ζωής του Miles, το διάστημα 5 ετών, από το 1974 ως το 1979 οπότε είχε βυθιστεί στο ποτό, στα ναρκωτικά και το σεξ, εγκαταλείποντας τη μεγάλη καριέρα του. Ένα κρίσιμο σημείο που το ταλέντο του κόντεψε επίσης να τον εγκαταλείψει. Δεν πρόκειται για μια τυπική βιογραφία δηλαδή, αλλά για μια σχεδόν αντι-βιογραφία, όπου ο Miles ζει ως "Howard Hughes της τζαζ" στα τέλη της δεκαετίας του 1970, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Don Cheadle. To Miles Ahead χαρακτηρίζεται ως μια ταινία μεταξύ δράματος και θρίλερ, καθώς αναπτύσσεται με χρονικά άλματα πίσω στον χρόνο, σε σημεία που διαμόρφωσαν τον Miles ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη, και στο χρονικό παρόν της ταινίας, όπου ο μπερδεμένος Miles συμπράττει με έναν δημοσιογράφο του περιοδικού Rolling Stone, τον οποίο υποδύεται ο Ewan McGregor με σκοπό να ανακτήσει μια μυστική ηχογράφηση από τα χέρια ενός μαφιόζου διευθυντή δισκογραφικής. 

Η συνέντευξη δόθηκε στην Daily Beast και θα μεταφραστεί σταδιακά. Η ταινία κυκλοφόρησε στην Αμερική την 1η Απριλίου - στην Ελλάδα ένας θεός ξέρει αν και πότε...

Ανοιχτή επιστολή - παρακαταθήκη των Wayne Shorter και Herbie Hancock στις επόμενες γενιές καλλιτεχνών! (Μέρος Τρίτο)

Με μια ολιγοήμερη καθυστέρηση δημοσιεύουμε το τρίτο και τελευταίο μέρος της ανοιχτής επιστολής των Wayne Shorter και Herbie Hancock.

ΠΑΛΕΨΕ ΓΙΑ ΝΑ ΘΕΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΩΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΔΙΑΛΟΓΟ

Η τέχνη σε κάθε της μορφή αποτελεί ένα μέσο διαλόγου, επικοινωνίας, πράγμα που την κάνει ένα πανίσχυρο εργαλείο. Είναι ώρα ο κόσμος της μουσικής να δημιουργήσει μουσικές ιστορίες που θα γεννήσουν τον διάλογο για το μυστήριο που αποτελεί ο άνθρωπος ως οντότητα. Και όταν λέμε σχετικά με το μυστήριο του ανθρώπου, αναφερόμαστε στην αντανάκλαση αλλά και αντιμετώπιση των βαθύτερων φόβων, οι οποίοι μας αποτρέπουν από το να έχουμε απεριόριστη πρόσβαση στο κουράγιο και στο θάρρος που κρύβεται μέσα σε όλους μας. Ναι, είσαι ικανός, Ναι, αξίζεις. Ναι, πρέπει να συνεχίσεις.

ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟ ΣΟΥ

Η αλαζονεία βρίσκει πρόσφορο έδαφος στους καλλιτέχνες, ιδιαίτερα στους καλλιτέχνες που πιστεύουν ότι η κοινωνική τους θέση τους κάνει και αυτομάτως σημαντικότερους, ή αυτούς που η ενασχόληση με ένα δημιουργικό χώρο τους προσδίδει ένα είδος ανωτερότητας. Να φυλάγεστε από τον εγωισμό σας: η δημιουργικότητα δεν μπορεί να ανθίσει όταν εξυπηρετείται μόνο το εγώ μας.

ΕΡΓΑΣΟΥ ΕΧΟΝΤΑΣ ΩΣ ΣΚΟΠΟ ΜΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

Ο τομέας της Ιατρικής διαθέτει έναν οργανισμό που ονομάζεται "Γιατροί Χωρίς Σύνορα". Αυτή η υψηλή προσπάθεια μπορεί να λειτουργήσει ως πρότυπο για την υπέρβαση των περιορισμών και των στρατηγικών των παλιών κανόνων δουλειάς οι οποίοι είναι σχεδιασμένοι για την διαιώνιση των παλιών συστημάτων μεταμφιεσμένων σε νέα. Μιλάμε άμεσα για ένα σύστημα το οποίο λειτουργεί, ένα σύστημα το οποίο καθοδηγεί τους καταναλωτές να αγοράζουν μόνο εκείνα τα προϊόντα τα οποία είναι καθορισμένο να είναι εμπορικά, ένα σύστημα όπου τα χρήματα είναι το μόνο μέσο για την επίτευξη ενός σκοπού. Η μουσική βιομηχανία είναι απλώς ένα κομμάτι της βιομηχανίας της ίδιας της ζωής. Ζώντας με δημιουργική ακεραιότητα μπορείς να αποκτήσεις κέρδη που ποτέ δεν είχες φανταστεί.

ΝΑ ΕΚΤΙΜΑΣ ΤΗΝ ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ

Οι μεγαλύτεροι μπορούν να σε βοηθήσουν. Είναι μια πηγή πλούτου με τη μορφή σοφίας. Έχουν αντιμετωπίσει καταιγίδες και έχουν περάσει τα ίδια με σένα χτυποκάρδια. Άσε τους αγώνες τους να αποτελέσουν το φως που ανοίγει το δρόμο στο σκοτάδι. Μην χάνεις χρόνο επαναλαμβάνοντας τα λάθη τους. Αντίθετα, πάρε ό,τι έχουν καταφέρει και προώθησέ το μπροστά χτίζοντας προοδευτικά έναν καλύτερο κόσμο για την γενιά που θα ακολουθήσει.

ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ, ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΖΕΙΣ ΜΕΣΑ Σ' ΕΝΑ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Καθώς τα χρόνια συσσωρεύονται, η φαντασία μας αμβλύνεται. Είτε από την λύπη, είτε από τον διαρκή αγώνα, είτε λόγω κοινωνικών συμβιβασμών, κάπου στην πορεία οι άνθρωποι ξεχνούν πως να αξιοποιούν την κληρονομημένη μαγεία που υπάρχει στα μυαλά μας. Μην αφήσεις το κομμάτι αυτό της φαντασίας σου να χαθεί. Κοίτα ψηλά στ' αστέρια και φαντάσουν πως θα ήταν να ήσουν αστροναύτης ή πιλότος. Ονειρέψου ότι εξερευνάς τις πυραμίδες ή το Μάτσου Πίτσου ή ότι πετάς σαν τον Σούπερμαν. Όλα αυτά έγιναν χάρη στη φαντασία κάποιου: ανακάλυψε και καλλιέργησε και τη δική σου και πάντα θα βρίσκεις τον εαυτό σου στα όρια της ανακάλυψης.

Οπωσδήποτε θα ρωτήσεις όμως πως όλα αυτά οδηγούν στην δημιουργία μιας ειρηνικής κοινωνίας. Όλα έχουν έναν σκοπό. Οι δικοί σου σκοποί δημιουργούν τα αποτελέσματα που διαμορφώνουν το μέλλον σου και το μέλλον όλων όσων σε περιβάλλουν. Γίνετε οι πρωταγωνιστές στην κινηματογραφική ταινία της ζωής σας. Εσύ είσαι ο σκηνοθέτης, ο παραγωγός και ο ηθοποιός. Να είσαι θαρραλέος και άοκνα συμπονετικός καθώς διασχίζεις το ταξίδι που είναι μια ανθρώπινη ζωή.

Πηγή: http://nesthq.com/wayne-shorter-herbie-hancock-open-letter/

Ανοιχτή επιστολή - παρακαταθήκη των Wayne Shorter και Herbie Hancock στις επόμενες γενιές καλλιτεχνών! (Μέρος Δεύτερο)

Η συνέχεια της ανοιχτής επιστολής των Wayne Shorter και Herbie Hancock στις επόμενες γενιές καλλιτεχνών, προς κάθε άνθρωπο:

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ

Το άγνωστο απαιτεί έναν επιτόπου αυτοσχεδιασμό και μια δημιουργική ενέργεια που είναι απαράμιλλη και σε μέγεθος και σε βαθμό ολοκλήρωσης. Δεν υπάρχει γενική πρόβα για τη ζωή γιατί η ίδια η ζωή είναι η πραγματική πρόβα. Κάθε σχέση, εμπόδιο, αλληλεπίδραση κτλ είναι μια πρόβα για την επόμενη περιπέτεια της ζωής. Τα πάντα συνδέονται. Όλα αποτελούν τμήμα του ίδιου οικοδομήματος. Τίποτα ποτέ δεν πάει χαμένο. Αυτός ο τρόπος σκέψης βέβαια απαιτεί κουράγιο. Έχετε θάρρος και μη χάνετε την αίσθηση του κεφιού και του σεβασμού γι' αυτόν τον υπέροχο κόσμο που σας περιβάλλει.

ΚΑΤΑΝΟΗΣΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ

Έχουμε την ιδέα της αποτυχίας, αλλά δεν είναι πραγματική: είναι μια αυταπάτη. Αποτυχία δεν υπάρχει. Αυτό που κατανοείς ως αποτυχία στην πραγματικότητα είναι μια νέα ευκαιρία, μια νέα παρτίδα, ή ένας νέος καμβάς που περιμένει να δημιουργήσουμε πάνω του. Στη ζωή υπάρχουν απεριόριστες ευκαιρίες. Οι λέξεις "επιτυχία" και "αποτυχία" δεν είναι τίποτα περισσότερο από ταμπέλες. Κάθε λεπτό αποτελεί μια ευκαιρία. Εσύ, ως ανθρώπινο ον, δεν έχεις περιορισμούς: οπότε και απεριόριστες δυνατότητες υπάρχουν σε κάθε περίσταση.

ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΑΠΟ ΣΕΝΑ

Ο κόσμος έχει ανάγκη περισσότερες διαπροσωπικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανθρώπων που έχουν διαφορετική καταγωγή, με έμφαση ιδιαίτερα στους τομείς της τέχνης,  του πολιτισμού και της παιδείας. Οι διαφορές μας είναι ο κοινός μας τόπος. Μπορούμε να εργαστούμε ώστε να δημιουργήσουμε ένα ανοιχτό και συνεχές πεδίο όπου όλοι οι τύποι των ανθρώπων να μπορούν να ανταλλάσσουν ιδέες, πηγές, έγνοια και ευγένεια. Έχουμε την ανάγκη να συνδεθούμε ο ένας με τον άλλο, μαθαίνοντας ο ένας από τον άλλο και αποκτώντας εμπειρίες ζωής ο ένας από τον άλλο. Δεν θα μπορέσουμε ποτέ να έχουμε ειρήνη αν δεν μπορέσουμε να αντιληφθούμε τον πόνο που έχει ο καθένας στη καρδιά. Όσο περισσότερο αλληλεπιδρούμε, τόσο περισσότερο θα φτάσουμε να κατανοήσουμε ότι το να είμαστε άνθρωποι υπερβαίνει όλες τις διαφορές.

(Συνεχίζεται)

Πηγή: http://nesthq.com/wayne-shorter-herbie-hancock-open-letter/

Ανοιχτή επιστολή - παρακαταθήκη των Wayne Shorter και Herbie Hancock στις επόμενες γενιές καλλιτεχνών! (Μέρος Πρώτο)

Δύο από τους εναπομείναντες θρύλους της Jazz, ο Wayne Shorter και ο Herbie Hancock, μπροστά στα τραγικά που συνέβησαν το προηγούμενο έτος και συνεχίζουν να λαμβάνουν χώρα στη Συρία και σε ολόκληρο τον πλανήτη, κάθισαν και κατέγραψαν τις θέσεις τους για το ποια θα πρέπει να είναι η στάση των νέων καλλιτεχνών, δημιουργώντας ένα κείμενο που οπωσδήποτε θα συμφωνούσαν όλοι οι πρώην συνάδελφοι και δάσκαλοί τους, τον Miles Davis και τον John Coltrane, ένα κείμενο που πραγματικά συμπυκνώνει αυτό που κάποιος θα μπορούσε να χαρακτηρίσει ως "η ηθική της τζάζ". Σε μια πρόχειρη μετάφρασή μου, το κείμενο έχει ως εξής:

Προς την Επόμενη Γενιά Καλλιτεχνών,

Βρισκόμαστε σε ταραχώδεις και ασταθείς καιρούς.

Από τον τρόμο του Μπατακλάν, στις εμφύλιες συγκρούσεις στη Συρία και στο χωρίς έλεος αιματοκύλισμα στο Σαν Μπερναρντίνο, ζούμε σε χρόνους σύγχυσης και πόνου. Από σένα ως καλλιτέχνη, δημιουργό και ονειροπόλο αυτού του κόσμου, σου ζητάμε να μην αποθαρρυνθείς από αυτό που λαμβάνει χώρα μπροστά στα μάτια σου, αλλά σε καλούμε να χρησιμοποιήσεις το ίδιο σου το είναι, και κατ' επέκταση την τέχνη σου, ως μέσα για την αποκατάσταση της ειρήνης.

Ενώ βέβαια είναι αλήθεια ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κόσμος είναι πολύπλοκα, η απάντηση για την επικράτηση της ειρήνης είναι απλή: ξεκινά από σας. Δεν χρειάζεται να πας σε μια χώρα του τρίτου κόσμου ή να δουλεύεις για μια ΜΚΟ για να κάνεις τη διαφορά. Ο καθένας από σας έχει μια μοναδική αποστολή. Είμαστε όλοι κομμάτια ενός μεγάλου και ρευστού πάζλ, όπου και οι πιο ασήμαντες ενέργειες ενός κομματιού του παζλ αυτού ξεκάθαρα επηρεάζει το καθένα άλλο κομμάτι. Είσαι σημαντικός, οι ενέργειές σου μετράνε, η τέχνη σου μετρά.

Θέλουμε να 'μαστε ξεκάθαροι πως ενώ αυτή η επιστολή αρχικά γράφτηκε έχοντας υπόψη ένα καλλιτεχνικό κοινό, αυτές οι σκέψεις διαπερνούν τελικά τα επαγγελματικά όρια και απευθύνονται σε όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από το επάγγελμά τους.

ΠΡΩΤΑ, ΑΦΥΠΝΗΣΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΣΟΥ

Δεν είμαστε μόνοι. Δεν υπάρχουμε μόνοι και δεν μπορούμε να δημιουργούμε μόνοι. Αυτό που ο κόσμος χρειάζεται είναι μια ανθρωπιστική αφύπνιση της επιθυμίας να ανυψώσουμε τις συνθήκες ζωής του καθενός μας σε μια κατάσταση που οι πράξεις μας θα καθοδηγούνται από τον αλτρουισμό και τη συμπόνια. Δεν μπορείς να κρυφτείς πίσω από ένα επάγγελμα ή όργανο: πρέπει να είσαι άνθρωπος. Επικέντρωσε την ενέργειά σου στο να γίνεις ο καλύτερος - το κατά δύναμην - άνθρωπος. Επικεντρώσου στο ν' αναπτύξεις κατανόηση και οίκτο. Μέσω αυτής της διαδικασίας θα ανακαλύψεις μια πηγή έμπνευσης με ρίζες που απλώνονται στην πολυπλοκότητα και στην περιέργεια αυτού που έχει τη μόνη σημασία, απλώς δηλαδή την ύπαρξή μας πάνω σ' αυτόν τον πλανήτη. Η μουσική δεν είναι παρά μια σταγόνα μέσα στον ωκεανό της ζωής.

ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕ ΤΟΝ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΤΑΞΙΔΕΜΕΝΟ ΔΡΟΜΟ

Ο κόσμος έχει ανάγκη νέων μονοπατιών, νέων δρόμων. Μην αφήσεις τον εαυτό σου να κυριευτεί από τη ρητορική του πλήθους ή από εσφαλμένα πιστεύω και αυταπάτες σχετικά με το πως θα πρέπει να ζει κανείς τη ζωή του. Εναπόκειται σε σας να γίνετε οι πρωτοπόροι. Είτε μέσω της ανακάλυψη νέων ήχων, ρυθμών και αρμονιών ή με απροσδόκητες συνεργασίες, είτε με την εξέλιξη και τις αποκτειθήσεις εμπειρίες, σας καλούμε να απορρίψετε την επανάληψη σε όλες τις αρνητικές μορφές της και αποτελέσματα. Αγωνιστείτε να δημιουργήσετε νέες δράσεις και μουσικά και στην ίδια σας τη ζωή. Ποτέ να μην συμβιβάζεστε.

(Συνεχίζεται)

Πηγή: http://nesthq.com/wayne-shorter-herbie-hancock-open-letter/

Why The Mountains Are Black - Primeval Greek Vilage Music 1907-1960

O Jack White και η εταιρεία του Third Man κάνουν μια μεγάλη έκπληξη και κυκλοφορούν μια σειρά εξαιρετικά σπάνιων κομματιών ελληνικής δημοτικής μουσικής από ξεχασμένα 78άρια. Της έρευνας επιμελήθηκε ο Cristopher King, ο οποίος έχει διακριθεί με αντίστοιχο Grammy, επιλέγοντας κομμάτια από την προσωπική του συλλογή, κομμάτια που τώρα θυμίζουν free jazz ή doom folk. Οι περιοχές από τις οποίες προέρχονται αφορούν το σύνολο της χώρας, από τα ψηλά βουνά της Ηπείρου ως τα νησιά μας. Η έκδοση είναι μοναδικής ποιότητας, με τα γνωστά στάνταρς του τελειομανούς Jack, καθώς κυκλοφορεί και σε διπλό CD αλλά και σε υψηλής ποιότητας διπλό βινύλιο. Πατήστε στη φωτογραφία για περισσότερες πληροφορίες.

Ο Iggy Pop συνεργάζεται με τον Josh Homme και το αποτέλεσμα είναι το "Post Pop Depression"!

O Iggy δεν έχει σταματήσει να πειραματίζεται τα τελευταία χρόνια με τη μουσική (και καλά κάνει). Μετά την επανένωσή του με τους Stooges και το αναγκαστικό τέλος της νέας τους πορείας μετά τον χαμό του Scott Asheton και του Steve Mckay, αποδέχτηκε τη συνεργασία που του πρότεινε ο Josh Homme των Queens Of The Stone Age και εγκαταστάθηκε για κάποιον καιρό στην κολεκτίβα του τελευταίου, στο ερημικό και απομονωμένο Joshua Tree της Καλιφόρνιας. Αυτό που προέκυψε ήταν το Post Pop Depression, ένα άλμπουμ με στακάτο ροκ ήχο άλλων εποχών. Απολαύστε δύο κομμάτια από το σόου του Stephen Colbert όπου και ανακοίνωσαν ξαφνικά την ύπαρξη του νέου άλμπουμ.

Ξανά μαζί!

Αν και δεν κατάλαβα γιατί η Google μας έκλεισε εξ αρχής, είμαστε και πάλι μαζί! Κρατάμε και το αδελφάκι βέβαια (http://jazzlandleload.blogspot.com) γιατί ποτέ δεν ξέρεις...

Α, και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Roger Dartley! 

Oscar 2016!

Ολοκληρώθηκε και η φετινή απονομή των Οscar από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο να το σηκώνει μετά από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες. Μεγάλος πρωταγωνιστής και ο αξεπέραστος Ennio Morriccone που βραβεύτηκε στα 87 του (ποτέ δεν είναι αργά!) με το Όσκαρ Πρωτότυπης Μουσικής! Αναλυτικότερα:

• Καλύτερη Ταινία: «Spotlight» του Τομ ΜακΚάρθι
• Σκηνοθεσία: Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου για το «The Revenant»
• Α' Ανδρικός Ρόλος: Λεονάρντο Ντι Κάπριο για το «The Revenant»
• Α' Γυναικείος Ρόλος: Μπρι Λάρσον για το «Room»
• Β' Ανδρικός Ρόλος: Μαρκ Ράιλανς για το «H Γέφυρα των Κατασκόπων»
• Β' Γυναικείος Ρόλος: Αλίσια Βικάντερ για το «The Danish Girl»
• Πρωτότυπο Σενάριο: Τομ ΜακΚάρθι & Τος Σίνγκερ για το «Spotlight»
• Διασκευασμένο Σενάριο: Ανταμ ΜακΚέι & Τσαρλς Ράντολφ για το «The Big Short» («Το Μεγάλο Σορτάρισμα»)
• Φωτογραφία: Εμάνουελ Λουμπέζκι για το «The Revenant»
• Μοντάζ: Mάργκαρετ Σίξελ για το «Mad Max: Fury Road»
• Ξενόγλωσση Ταινία: «Ο Γιος του Σαούλ» (Ουγγαρία)
• Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: «Inside Out»
• Μουσική: Ενιο Μορικόνε για το «The Hateful Eight»
• Τραγούδι: «Writing's On The Wall» (Spectre)
• Ντοκιμαντέρ: «Amy: Το Κορίτσι Πίσω από το Ονομα» του Ασίφ Καπάντια
• Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους: «A Girl in the River: The Price of Forgiveness»
• Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Κόλιν Γκίμπσον για το «Mad Max: Fury Road»
• Ενδυματολογία: Τζένι Μπίβαν για το «Mad Max: Fury Road»
• Οπτικά Εφέ: «Ex Machina»
• Μακιγιάζ & Κομμώσεις: «Mad Max: Fury Road»
• Ηχητικό Μοντάζ: «Mad Max: Fury Road»
• Ηχητικό Μιξάζ: «Mad Max: Fury Road»
• Μικρού Μήκους Κινουμένων Σχεδίων: «Bear Story» (Historia De Un Oso)
• Μικρού Μήκους Μυθοπλασίας: «Stutterer»

http://flix.gr/news/oscars-2016-the-awards.html 

Και εδώ απολαύστε τη μουσική του μεγάλου δασκάλου!

50 το Rubber Soul των Beatles σήμερα!

Σαν σήμερα πριν 50 χρόνια το Rubber Soul των Beatles κυκλοφορούσε και ανέβαινε σχεδόν αυτομάτως στο Ν. 1 του καταλόγου επιτυχιών! Μπορείτε να το ακούσετε τώρα από το Jazzland Radio!

Electric Litany Σήμερα!

Στο Eightball, από τις 8:30 και μετά: 

Electric Litany (UK) + Mental Architects (BG) || 26.2.2016 || Eightball Club || Thessaloniki

Και chat βάλαμε, εκφραστείτε ελεύθερα!

Μπήκε και ο Player!

Ακούμε τώρα τον Jazzland Radio και από τον player αριστερά! Αν έχεις καλούς δασκάλους...

Ξεκινήσαμε!

Μια δοκιμαστική εκπομπή τώρα και θα οργανωθούμε στη συνέχεια!

http://jazzland.radiostream123.com/

http://jazzland.radiostream321.com/

http://jazzland.listen2myshow.com/

Ο Ουμπέρτο Έκο ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι... 

Στα 84 χρόνια, χθες το βράδυ, ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής μας δεν είναι πια κοντά μας. Παραθέτω ένα εξαιρετικό άρθρο για τη σημασία του έργου και του ανθρώπου, από την σκοπιά του πολιτικού αρθρογράφου - και όχι μόνο θα έλεγα.

Το σκαρίφημα που ακολουθεί ανήκει στο κορυφαίο κατά την ταπεινή μας άποψη βιβλίο του Έκο, το Επιμύθιο για το Όνομα του Ρόδου, στην κλασική πλέον  μετάφραση της Έφης Καλλιφατίδη – αλλά είναι ελαφρά παραλλαγμένο και κάπως… «προσαρμοσμένο» για να επικεντρώνει στον επίδοξο πολιτικό αρθρογράφο.

Test test!

Δοκιμή!

Δοκιμή σε μια δύσκολη μέρα. Φτιάξαμε ένα μπλοκ ως προεόρτιο, σε μια προσπάθεια να χτιστεί ένα ιντερνετικό ραδιόφωνο που θα παίζει την αγαπημένη μας μουσική. Εδώ, ένας δίσκος του Herbie Hancock, από τους καλύτερους του μεγάλου αυτού πιανίστα!