Το Miles Ahead δεν μοιάζει με κανένα άλλο φιλμ που να αφορά μια μεγάλη μουσική προσωπικότητα του παρελθόντος. Η αφήγηση έχει ελεύθερη μορφή και αντί να επιμένει στην χρονολογική παράθεση σημαντικών γεγονότων, σε οδηγεί μέσα στο κεφάλι του Miles.
Καθώς μελετούσαμε το τι είχαμε να κάνουμε και διαβάζαμε τις βιογραφίες και άλλες πηγές, το ενδιαφέρον κομμάτι της ζωής του, για μας, ήταν η πενταετία που σταμάτησε να συνθέτει. Γιατί οποιοδήποτε τέλος και αν είχε αυτή η εκπληκτική καριέρα, πως πραγματικά ήταν όταν δημιουργικά στέρεψε; Και τι συμβαίνει μέσα σε μια τέτοια κατάσταση; Θέλεις να πας πίσω ή θέλεις απλώς να πεθάνεις;
Και κόντεψε να πεθάνει.
Πράγματι, σχεδόν πέθανε. Αυτό μας φάνηκε ένα καλό σημείο απ' όπου θα μπορούσαμε να μελετήσουμε ένα εσωτερικό ταξίδι που μοιάζει κοινό για όλους. Δεν μπορούμε να είμαστε όλοι Miles Davis βέβαια, αλλά όποιος από μας είναι δημιουργικός άνθρωπος ξέρει πολύ καλά τη σημαίνει το να έρχεσαι αντιμέτωπος με την στιγμή που αναφωνείς "δεν έχω τίποτα άλλο να πω, γαμώτι μου".
(συνεχίζεται)
Καθώς μελετούσαμε το τι είχαμε να κάνουμε και διαβάζαμε τις βιογραφίες και άλλες πηγές, το ενδιαφέρον κομμάτι της ζωής του, για μας, ήταν η πενταετία που σταμάτησε να συνθέτει. Γιατί οποιοδήποτε τέλος και αν είχε αυτή η εκπληκτική καριέρα, πως πραγματικά ήταν όταν δημιουργικά στέρεψε; Και τι συμβαίνει μέσα σε μια τέτοια κατάσταση; Θέλεις να πας πίσω ή θέλεις απλώς να πεθάνεις;
Και κόντεψε να πεθάνει.
Πράγματι, σχεδόν πέθανε. Αυτό μας φάνηκε ένα καλό σημείο απ' όπου θα μπορούσαμε να μελετήσουμε ένα εσωτερικό ταξίδι που μοιάζει κοινό για όλους. Δεν μπορούμε να είμαστε όλοι Miles Davis βέβαια, αλλά όποιος από μας είναι δημιουργικός άνθρωπος ξέρει πολύ καλά τη σημαίνει το να έρχεσαι αντιμέτωπος με την στιγμή που αναφωνείς "δεν έχω τίποτα άλλο να πω, γαμώτι μου".
(συνεχίζεται)
